Svetske etničke grupe (beta)

Severnoafrički Sefardski Jevreji su deo široke „Mizrahi“ jevrejske populacije i obuhvataju one koji su kolektivno poznati kao „Magrebski Jevreji“, priznajući „zapadno“ poreklo njihovog nasleđa, iz Maroka, Alžira, Libije i Tunisa. Jevreji su prvi put dospeli u severnu Afriku, bilo kao trgovci za drevno izraelsko kraljevstvo, bilo tokom previranja nakon uništenja Hrama kralja Solomona, koji su Vavilonci uništili 586. godine pre nove ere. Naselili su se među Berberima, a njihovi potomci su današnji „Marokanski Jevreji“. Jevreji su se naselili u Alžiru od kasnorimskog perioda, a njihov kasniji priliv imigranata usledio je nakon vizigotskih progona u Evropi. Jevreji iz Libije i Tunisa stigli su nekoliko stotina godina ranije od Alžiraca, u 3. veku pre nove ere, pod grčkom vlašću. Više od hiljadu godina nakon što su Jevreji prvi put stigli u severnu Afriku, Španska inkvizicija (i proterivanje Jevreja) 1492. godine nove ere dovela je do druge masovne migracije sa Iberijskog poluostrva u severnu Afriku. Osnivanjem Države Izrael 1948. godine, velika većina severnoafričkih Jevreja se preselila u Izrael od tada do 1970-ih godina, u nizu manjih i većih egzodusa iz arapskih zemalja. Značajan deo severnoafričkih Jevreja preselio se u Francusku, a, izuzev zajednice od nekoliko hiljada ljudi u Maroku, vrlo malo Jevreja je ostalo u Severnoj Africi.